Anders dan de titel suggereert, speelt Een Hollandse romance zich grotendeels af in het hedendaagse, mondaine Moskou. Het verhaal begint wanneer Joost Schlingemann wordt verlaten door zijn vrouw Suzette, precies op het moment dat hij het succes heeft bereikt dat zij altijd van hem heeft verlangd. Hij is senior consultant bij een bedrijf dat adviseert over productontwikkeling. Ze wonen in Moskou en Joost verdient veel geld, ze hebben een buitenhuis en een kindermeisje. Niettemin krijgt Suzette de pest aan Moskou. Met hun kind Max keert ze terug naar Nederland. Na het vertrek van zijn geliefde dompelt Joost zich onder in het Moskovitische uitgaansleven. Sinds de intrede van het kapitalisme is de Russische hoofdstad vooral een broeiplaats van criminaliteit, corruptie, geldzucht en decadent vertier. Zelfs de recente aanslagen van Tsjetsjeense rebellen doen daar weinig aan af. Het staat in schril contrast met Joosts deugdzame, godsvruchtige opvoeding – in het verhaal belichaamd door Tolstoj’s ideeën over een sober leven, seksuele onthouding, het afzien van luxe en het streven naar zuivere religiositeit. Zal zich bij Joost een metamorfose voltrekken, zoals bij de puissant rijke maar zogenaamd socialistische Berend Baverman. Beter van niet misschien: ‘Het fanatisme waarmee deze zich een paar maanden geleden tot Tolstoj had bekeerd, de rigoureuze wijze waarop hij zijn zakenimperium wilde liquideren en zelfs zijn vrouw en kinderen hun landgoed in Limburg wilde afnemen, kwam waarschijnlijk uit dezelfde bron als waarmee hij vroeger Mao en Marx, en later in Rusland de mogelijkheden van het bandietenkapitalisme had omarmd.’ Het maakt Een Hollandse romance tot een moderne zedenschets – cynisch bij tijd en wijle, dat wel, maar bovenal uitermate leesbaar. (jvg) Nederlands Literair Productie- en Vertalingsfonds.